|
|
| Moment ujmowania kosztów zakupu towarów handlowych w PKPiR |
Moment ujmowania w kosztach zakupu towarów handlowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą ma znaczenie dla ustalania momentu zobowiązań podatkowych. Szczególnego znaczenia nabiera księgowanie kosztów na przełomie roku a zwłaszcza w sytuacji zmiany sposobu opodatkowania wraz ze styczniem.
W przypadku przekroczenia przez podatnika korzystającego z opodatkowania w formie ryczałtu limitu przychodów następuje obowiązkowe przejście na zasady ogólne. Szczególnie niekorzystnym podatkowo mógłby okazać się wówczas fakt sprzedaży towarów handlowych zakupionych w ubiegłym roku podatkowym. Opodatkowaniu w tej hipotetycznej sytuacji podlegałaby cała kwota uzyskana ze sprzedaży, a koszt zakupu towarów nie stanowiłby wówczas kosztów uzyskania przychodów.
Wystąpienie takiego ryzyka mogłaby sugerować analiza zapisów & 17 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (rozporządzenie). Według przepisów w nim zawartych zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi zostać wpisany do księgi niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.
Zgodnie jednak z zapisem art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (uopdf), koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami potrącane są w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
Aby oba przepisy mogły być realizowane jednocześnie normy prawa podatkowego przewidują sposób na urealnienie rzeczywistych kosztów poniesionych w roku podatkowym. Zgodnie z art. 24 ust. 2 uopdf u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania powiększonymi o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów, wyrobów itp.
Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w celu ustalenia kosztów uzyskania przychodów muszą więc do sumy kosztów poniesionych w danym roku dodać (lub odjąć) różnicę remanentową. W ten sposób koszt towarów zakupionych w roku poprzedzającym ich sprzedaż, zmniejsza dochód do opodatkowania ze zbycia towarów.
Rozliczenia rzeczywistych kosztów danego okresu podatnicy prowadzący księgę przychodów i rozchodów, dokonują w myśl przepisów & 27 rozporządzenia, oprócz przypadków szczególnych dotyczących m.in. likwidacji działalności, zmiany wspólnika bądź nakazu urzędu skarbowego, raz do roku. Nie ma więc w normalnych sytuacjach obowiązku dokonywania spisu z natury w trakcie roku podatkowego, a więc przy ustalaniu dochodu za dany okres nie można uwzględnić różnicy remanentowej. Tę ustala się dopiero w rozliczeniu rocznym.
Źródło:
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz.U. Nr 80, poz. 350). Tekst jednolity z dnia 31 stycznia 2000 r. (Dz.U. Nr 14, poz. 176)
Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz.U. Nr 152, poz. 1475)
*Stan prawny marzec 2010
|
| |
